گریه

چهارشنبه 27 اردیبهشت 1385 08:05 ق.ظ ویرایش: - -

نوع مطلب: مصرع سوم ،

«گریه»

حضور سایه ی من بچه وار می گرید

نشسته خواهرِ تو بر مزار می گرید

هوا گرفته و آن ابرِ بر فراز زمین

برای سادگی روزگار می گرید

گلابشیشه ای از دست من زمین افتاد

شکست و شیشه ی آن در کنار می گرید

همو که قبر تو را می کَنَد، با آرامی

گمان کنم که تنش در غبار می گرید

نشسته کوهِ صبوری کنار و ای دل، وای

غمیده است و چو ابر بهار می گرید

رسید دخترکی یک انار تعارف کرد

نگفت چشم درون انار می گرید

م.سکوت ـ 26/2/85 ـ 17:30

پی نوشت : سر کلاس فلسفه گفتمش!!!

پی نوشت 2: تو بی مهری، مرا باور نداری، خوب می دانم .... (ان شاء الله چند روز دیگه می ذارمش)

نظرات()

وب‌نوشت دنج

نوشته‌هایم را نخوان، آرایشت به هم می‌ریزد

مدیر وبلاگ : هابیل

دست‌نوشته‌های یك دانش‌جو/طلبه