دو ساعتی‌ که ...

دوشنبه 1 آبان 1385 04:10 ق.ظ ویرایش: دوشنبه 1 آبان 1385 06:10 ق.ظ

نوع مطلب: مصرع سوم ،

خیلی قشنگ نیست. احتیاج به یه ذره چوب‌كاری هم داره. اما تا داغه می‌ذارمش:

«دو ساعت»

دو ساعتی‌ست كه درگیر یك غزل شده‌ام

اسیر چهره‌ی محبوب این محل شده‌ام

دو ساعتی‌ست كه دنبالِ شعر و افسونم

برای دل‌بری از تو كمی دََغَل شده‌ام

دو ساعتی‌ست كه حسّم كمی ترك خورده‌ست

دچار زلزله‌ای روی دل ـ گسل ـ شده‌ام

دو ساعتی‌ست كه اسم مرا تو می‌دانی

گمان كنم كه برایت كمی مَثَل شده‌ام

دو ساعتی‌ست كه ... ـ گمانم دقیقه‌ای هم نیست ـ

میان چشمِ سیاهِ توام كه حل شده‌ام

م.سكوت

1 آبان‌ماه 85 ـ 4:15

نظرات()

وب‌نوشت دنج

نوشته‌هایم را نخوان، آرایشت به هم می‌ریزد

مدیر وبلاگ : هابیل

دست‌نوشته‌های یك دانش‌جو/طلبه