تبلیغات
وب‌نوشت دنج - مطالب مصرع سوم
پنجشنبه 18 خرداد 1385  08:06 ق.ظ    ویرایش: - -
توسط: هابیل
نوع مطلب: مصرع سوم ،

«رسیدن»

 

کلاغ قصه ی من مُرد و خانه ات نرسید

دلم هوای غمت کرد و نامه ات نرسید

تو گفتی عاقبت این فاصله به هم ریزد

ترانه مُرد و گمانم زمانه ات نرسید

تو نق نقو شده ای، لج برای هیچ کنی

بهانه کن که چرا آن بهانه ات نرسید!

تو بیت بیت غزل را جواب می دادی

زمان شعر نو است؟ ... آه ... ترانه ات نرسید

ولی چه حیف غزل رو به بیت پایان است

کبوتر دلِ من آشیانه ات نرسید

 

م.سکوت ـ  17/3/85

   


نظرات()   
چهارشنبه 17 خرداد 1385  08:06 ق.ظ    ویرایش: - -
توسط: هابیل
نوع مطلب: مصرع سوم ،

«حقیقت و مجاز»

 

تو با منی

             به حتم

این حس مَجاز نیست

این حرف ها همه اش بی حساب نیست

اکنون تفلسف من یک حقیقت است

بی چون و بی چرا

قلمم

قلمی با تفلسف است.

 

م.سکوت ـ شنبه 12/3/85

   


نظرات()   

چهارشنبه 10 خرداد 1385  11:05 ق.ظ    ویرایش: - -
توسط: هابیل
نوع مطلب: مصرع سوم ،

مستی نه از پیاله نه از خُم شروع شد
از جاده‌ی سه‌شنبه شب قم شروع شد

آیینه خیره شد به من و من به‌ آینه
آن قدر «خیره» شد که تبسم شروع شد

خورشید ذره‌بین به تماشای من گرفت
آن گاه آتش از دل هیزم شروع شد

وقتی نسیم آهِ من از شیشه‌ها گذشت
بی‌تابی مزارع گندم شروع شد

موج عذاب یا شب گرداب؟! هیچ یک
دریا دلش گرفت و تلاطم شروع شد

از فال دست خود چه بگویم که ماجرا
از ربنای رکعت دوم شروع شد

در سجده توبه کردم و پایان گرفت کار
تا گفتم السلام علیکم ... شروع شد

فاضل نظری

پی نوشت: اسم شعر رو بعدا می نویسم. ببخشید!

   


نظرات()   
جمعه 5 خرداد 1385  09:05 ق.ظ    ویرایش: - -
توسط: هابیل
نوع مطلب: مصرع سوم ،

راستی

       مبداءِ "تو" بودنم

                      چه‌شنبه بود؟

یك؟

     دو؟

          و  شاید سه‌شنبه بود

... آه

        مبداء و معاد

                          آه ... وای

خدا كند

        كه آخرِ مسیر

                       آن معاد

                         هیچ‌شنبه ...

وای ... نه

           جمعه است؟

 

م.سكوت _ 28/2/85

   


نظرات()   
جمعه 5 خرداد 1385  09:05 ق.ظ    ویرایش: - -
توسط: هابیل
نوع مطلب: مصرع سوم ،

به علم حصولی نه

           به علم حضوری

                            دریافتمت

اشكانه صورتكت

                  دلِ من را

                           خراب كرد

لبخند هم زدی

              كه مرا شادمانه كرد.

 

م.سكوت ـ 28/2/85

   


نظرات()   
جمعه 29 اردیبهشت 1385  05:05 ق.ظ    ویرایش: - -
توسط: هابیل
نوع مطلب: مصرع سوم ،

«زمان»

 

انیشتین می‌گفت

                    می‌توان زمان نداشت

یعنی زمان برای زمین

                            مسئله نداشت

این حادث زمانی و آن دیگری گمان ...

نه!

من، تو بوده‌ایم از اول ...

زمان كجاست؟

 

م.سكوت _ 28/2/85

   


نظرات()   
جمعه 29 اردیبهشت 1385  05:05 ق.ظ    ویرایش: - -
توسط: هابیل
نوع مطلب: مصرع سوم ،

تو

ذاتیِ من و من

                 عارضم به تو

ذاتم تویی و عرض‌ها

                       برای تو:

جان و جهانِ من اكنون

                      فدایِ تو

 

م.سكوت ـ 28/2/85

   


نظرات()   

وب‌نوشت دنج

نوشته‌هایم را نخوان، آرایشت به هم می‌ریزد